* امروزه بنا به عللی نویسنده زیاد است. نویسنده به معنای عام آن.

ولی به معنای اخص حتی به معنای خاص آن متاسفانه نویسنده کم داریم.

همانطوریکه این قضیه در عرصه موسیقی اتفاق افتاده است.

هر کس مختصر صدای خوبی دارد ادعای خوانندگی می‌کند.

 البته این تنگ نظری نیست. هر چقدر بیشتر بهتر.

اصلا کسی نباید جلوی کسانی که می‌نویسند و می‌خواهند کتاب چاپ بکنند را بگیرد.

همچنانکه هیچ کس نمی‌تواند جلوی خواندن خواننده‌ای را بگیرد.

 ولی لازم است ما نویسندگی را در چارچوب خاصی تعریف بکنیم

 و سعی کنیم با پرورش استعداد نویسندگی خود در آن چارچوب قرار بگیریم.

*امروز نویسندگی در چند عرصه مهم نمود پیدا کرده است.

مثل مقاله، داستان و رمان، شعر و روزنامه نگاری.

دوستانی که می‌خواهند واقعا نویسنده بشوند باید در یکی از این فن‌ها دوره‌هایی را طی بکنند.

خوشبختانه بیشتر مجلات فرهنگی هنری در این زمینه راهنما و پشتیبان قلم به دستان جوان است.

*برای نویسنده شدن بهترین راه ارتباط مستمر با پیش‌کسوتان است.

 از هر راهی برای استفاده از تجربیات بزرگان و پیش‌کسوتان وارد شوید.

 حضور بسیاری از نویسندگان در اینترنت فرصت خوبی است.

شما با جستجوی اسم نویسندگان مشهور به سایت

 و یا حداقل به پست الکترونیکی آنان خواهید رسید و

خواهید توانست حرفهای خود را به آنان منتقل بکنید.

*در مورد شکوفا شدن استعداد نهفته خود،

خود شما مسوولیت بزرگی بر گردن دارید.

 اگر از این موهبت الهی در جهت گسترش فرهنگ و ادب و علم استفاده نکنید

در حق خود و دیگران جفا کرده اید.

*پیشنهاد من این است انرژی خود را در وبلاگها از دست ندهید.

البته با راهنمایی یک استاد اشکالی ندارد.

*در این مباحث به موارد دیگری نیز اشاره خواهد شد.

*در نوشته‌های آتی به معرفی نویسندگان خوب کشورمان خواهم پرداخت.