شب هنگام که لحظه‌های بی‌قراری یک پروانه به پایان می‌رسد،

عشق خلق می‌شود

روزی هزار بار عشق خلق می‌شود.

اما من داستان یک عشق را

دوباره شروع می‌کنم.

من در گسترش یک مضمون،

در بسط یک صحنه عجیب،

در می‌مانم.

من نگرانم،

از این نگرانم که در هنگام وصال،

چگونه عنصر حقیقت‌مانندی را نشان دهم

که نقش یک دانای کل

را به بهترین وجه بازی کرده باشم؟