خیلی غمگین و اندوهناک هستم. هیچ وقت چنین دلم نگرفته بود. با اینکه خیلی توفیق حضور در محضرش را نداشتم ولی محبتش در دلم غوغا میکرد. گاهی فکر میکنم که اگر این بندگان صالح خدا نبودند، شاید نعمات الهی بر بندگان گنهکاری مثل من تبدیل به نقمت میشد.
هر وقت به دیدارش میرفتم ، حتی یاد عزیز او هم دل آدمی را متحول میکرد. سادهزیستی و اخلاص واقعی او، دنیا را در چشم آدم کوچک میکرد. او ـخدا رحمتش کندـ آیینه تمام نمای اولیای الهی بود.
+ نوشته شده توسط مجید محبوبی در دوشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1388 و ساعت
21:40 |

