سوگند به صبحي كه در آن انسان به اوج نشاط ميرسد. سوگند به صبحي كه در آن همه خلايق بيداري را جشن ميگيرند. سوگند به جيك جيك گنجشكها
سوگند به بلبلهاي ترانه خوان صبح!
سوگند به خروسي كه در اين وقت با نظم هميشگي ميخواند!
و سوگند به همه زيبايي هاي صبح
كه در وراي اين هستي آرام محركي هست.
كسي هست كه نديدن او عين ديدن است.
كسي هست كه ميشود او را بهتر از محسوسات عالم ديد!
كسي هست...
كسي هست...
يكي هست كه دارد ما را ميپايد تا نيفتيم.
+ نوشته شده توسط مجید محبوبی در چهارشنبه هفدهم بهمن 1386 و ساعت
7:27 |