عقربههای شب به عمق تاریکی میروند
و من با آهنگ تیک تاک یک ساعت کهنه
به سر میکشم جرعههای خواب را
مگر که خوابم ببرد در این برهوت!
*
در خواب نیز نگرانی من،
این چهرهٔ نانجیب توست ای رفیق!
دست از سرم بردار
که من دلم را برداشتم و رفتم.
+ نوشته شده توسط مجید محبوبی در پنجشنبه دوازدهم آبان 1390 و ساعت
1:1 |
